ispanya, devrim, akıl vs.

Modern çağların son kalıntılarından biri de sözle hayata eşdeğerlilermiş gibi yaklaşan o abartıydı; bazı sözleri sarfetmenin bedeli ağır olabiliyordu. Artık sözün hayatta bir karşılığını aramıyor kimse. Mesela bugünlerde İspanya Devrimi oluyor. Devrim sözcüğünü ağzımıza almamızı gerektirecek bir durum yok aslında. Arapların sürprizinden çok duygulandılar ve onlar da bir sokak hareketlerinin varolduğunu ispat etmek istiyorlar.

Anlam ne olacak peki? Evet, değişecek. Öyleki bize hiçbir şey söylememeye başlayacak nesnesi için. Modern çağların sona erdiğinden sözetmemizin sebebi de düalizm diyebileceğimiz anlam çiftlerinin kurduğu mantığın ortadan kalktığını görebiliyor olmamız zaten. Artık kendisi ve karşıtı biçiminde kurduğumuz yargıların yetersizliğinden eminiz.

Birşeyden daha eminiz; İspanya'da bu ara devrim olmaz. Olsa da böyle devrim yapılmaz zaten. Parlamentoyu kuşatmaktan daha ciddi meseleler var, o kolay. Tahrir Meydanı'nda 'demokrasi' diye çırpınan insanı anlıyorsunuz da... Bu İspanyol devriminin daha zekice bir fikri yok mu?

Anlam üzerine yaptığımız sohbeti sürdürebilirsek, bunun sadece ispanyolların yanılgısı olmadığını da göreceğiz. Hepimiz devrim istiyoruz da... nöbetleşe istediğimiz için bir türlü olmuyor. Dedelerimizin miras listesinden tanıdık gelen bir sözcük bu. Biz 80 kuşağı Türkiye'sinde yasaklı olduğu için öğrenememiştik. Cunta, türkçe bir sözcüğü yasaklayarak farsçasına izin vermişti; ihtilal de güzel bir sözcük... 12 Eylül ihtilali ne demekti iyicene öğrendik.

Devrim sözcüğünün başına gelenlerden de öğrenebileceğimiz gibi, sözünki göreli olsa da anlamın hayatla birebir ilgisi var.